Wampiry - nieśmiertelni krwiopijcy

wampir O nieśmiertelnych stworzeniach, które żywią się ludzką krwią, słyszeliśmy chyba wszyscy. Mylą się jednak ci, którym wydaje się, że wampiry – bo o nich tu mowa – są wytworem masowej kultury literackiej i filmowej. Wampiry pojawiły się już w najstarszych wierzeniach ludowych plemion słowiańskich. Były wówczas nazywane wampierzami, upiorami lub martwiecami. Wąpierz rodził się ze zwłok, które nie zostały należycie pogrzebane lub spalone. Jego głównym zajęciem było zadręczanie swoją obecnością i karanie nią bliskich, którzy nie dopełnili rytuałów związanych z pochówkiem. Po ochrzczeniu Polski przez Mieszka I zmieniły się zwyczaje dotyczące pochówku. Ciała zmarłych nie były już spalane. Skutkiem tego nasilił się lęk przed pozostawionymi w ziemi zwłokami, a tym samym, wzrosła wiara w wampiry. Upiór mógł się narodzić także wtedy, gdy właściciel cielesnej powłoki został przez kogoś przeklęty za życia. Wąpierz pojawiał się także w przypadku, gdy ktoś zmarł nagle i niespodziewanie, lub gdy jego zwłoki zostały zbezczeszczone. Martwiece powstawały także z grobów tych, którzy sami odebrali sobie życie; z ciał, nad którymi przeskoczyło jakieś zwierze oraz ze zwłok wiedźm. Gdzie niegdzie wierzono, że wampirami są ludzie posiadający jakieś nietypowe cechy, takie jak leworęczność, zrośnięte brwi, czy dodatkowe zęby. Jeśli ktoś za życia miał rumianą twarz, przewidywano, iż po śmierci przeistoczy się w wampira. Według najstarszych wierzeń ludowych, w wąpierzy przeistaczali się ludzie, których ciała nie tężało po śmierci zbyt szybko. Wampiry przybierały też postać różnych zwierząt. Aby uchronić się przed wąpierzami, trzymano w domach czosnek i cebulę, bo istoty te nie cierpiały woni tych warzyw. Do odstraszania wąpierzy używano też srebra.
rozzłoszczony wampir Wampiry można było unicestwiać. Jeśli tylko starczyło odwagi, można było pozbawiać je życia poprzez wbijanie noży w ich cienie. Istniało też wiele sposobów niedopuszczania do tego, by zmarli przemieniali się w wampiry. W tym celu stosowano wbijanie osikowego kołka w ich serce, wkładanie zmarłym do ust główek czosnku, grzebanie wraz ze zmarłymi kawałków żelaza lub pędów roślin kolczastych: dzikiej róży, tarniny lub głogu. W przypadku niektórych ludzi wierzono, że po śmierci staną się wampirami. Świadczyło o tym nie tylko rumiane oblicze, ale także częste bladnięcie, słabniecie i narastające poczucie zmęczenia. Ludzi, z których miały narodzić się wąpierze, kładziono w trumnach twarzą do dołu lub obcinano im głowy i układano je między ich nogami. W XIX wieku pojawiły się pierwsze powieściowe postaci wampirów. Pierwszym książkowym wampirem był hrabia Drakula. Wampiry, które spotykamy obecnie w literaturze, komiksach i filmie, są postaciami ludzkimi obdarzonymi częściową lub całkowitą nieśmiertelnością. Wszystkie wampiry łączą w wydłużone kły i wyjątkowa słabość do tego, co płynie w ludzkich żyłach. Niektóre wampiry potrafią przeglądać ludzkie myśli, inne odradzać się, przepowiadać przyszłość czy lewitować. Ze słynnego cyklu powieści o wampirach autorstwa Stephenie Meyer, dowiadujemy się, że współczesne wampiry – podobnie jak ludzie – nie zawsze zadowolone są z tego co mają i równie często jak my, narzekają na swój los.

Tradycyjne rodzaje „broni” najskuteczniejsze przeciw wampirom: czosnek, srebrna kula, krucyfiks, osinowy kołek.

Nietoperze wampiry

W Ameryce Południowej występują dwa gatunki nietoperzy zwanych wampirami, żywiące się krwią zwierząt hodowlanych, głównie bydła, i innych zwierząt stałocieplnych. Potrafią też, co czasami czynią, posilić się krwią śpiącego człowieka. Oczywiście, te nietoperze są zwyczajnymi ssakami, nie mającymi nic wspólnego z siłami nadprzyrodzonymi.

© Diabeł.pl | Kontakt z diabłem