Demony

przerażający demon Bohaterami wielu legend, mitów, podań i wierzeń religijnych są demony. Podobnie jak inne siły zła, demony nie były życzliwe ludziom. Same były istotami pośrednimi między bogami a ludźmi. Nie były ani w pełni duchowe, ani w pełni materialne. Najstarsze podania i mity o demonach mówią, że były to istoty nadludzkie, dobre lub złe. W mitach tych można znaleźć demony groźne i złe oraz takie, które chroniły ludzi, ich domy i dobytek, przed wszelkimi nieszczęściami. Wraz z pojawieniem się filozofii dualistycznej, która dzieliła świat na to co duchowe i na to co materialne, demony zakwalifikowano do sił zła, ponieważ były po części materialne. Starożytne religie mianem demonów obdarzały bóstwa, które utraciły cześć i uwielbienie, na rzecz innych bóstw. Można powiedzieć, że były one bogami gorszej kategorii, drugiego rzędu itp. W religiach, w których czczono jednego boga, demonami nazywano bogów innych religii.

Bardzo wiele demonów istniało w legendach i podaniach ludowych Słowian. Nasi przodkowie wierzyli, że wraz z nimi na ziemi żyją strzygi, topielice, rusałki południce, latawce, skrzaty, ubożęta, utopce, i płanetnicy. Demony były uosobieniem ludzkiego strachu przed głodem, chorobami, brakiem potomstwa, niezrozumiałymi zjawiskami przyrodniczymi itp. Demony miały bardzo wiele postaci, ale najczęściej były to zwierzęta z wielkimi zębami w rozwartych pyskach, ogromnymi ślepiami i ostrymi pazurami. Wierzono, że przychodzą one w nocy do miejsc, które same w sobie już są straszne. Demony były także upostaciowaniem tego, co Zygmunt Freud nazwał „sferą id”, czyli ludzkich przymiotów, takich jak agresja i popęd seksualny. Demonizowano te zachowania agresywne i seksualne, które wykraczały poza normy społeczne danej wspólnoty, plemienia. Demonami nazywano także duchy zmarłych, które – w myśl starych wierzeń – krążyły po ziemi. Ludzie wymyślili nie tylko demony, ale także i sposoby obrony przed nimi. Najlepszym sposobem na złe demony, było noszenie różnego rodzaju amuletów, malowanie ciała, wypowiadanie zaklęć, a także składanie im ofiar błagalnych.

Słowianie wierzyli także w dobre demony, które uosabiały ich nadzieje na pomyślny urodzaj, dobrą pogodę, zdrowie, liczne potomstwo itp.
W czasach chrześcijańskich demony zostały ustawione w jednym szeregu z diabłami, szatanami, czartami i złymi duchami.

© Diabeł.pl | Kontakt z diabłem